× Στο Νησί
SOCIAL MEDIA

Στον Αι Γιάννη της αιβαλιώτικης αγοράς

Στο μεγάλο Αυγουστιάτικο πανηγύρι «στ΄ Άι-Γιαννιού το παζάρι»

Γράφει ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ Δημοσίευση 29/8/2021

Στον Αι Γιάννη της αιβαλιώτικης αγοράς
Ο Άι Γιάννης της αγοράς, σαατλί τζαμί, με το κουτσουρεμένο καμπαναριό με το ρολόι

Τι ώρα να’ ναι; Στρέφεις το κεφάλι κατά το κουτσουρεμένο καμπαναριό στην εκκλησιά που ‘γινε τζαμί… Αυγουστιάτικια ζέστα στο Αϊβαλί…. Είναι ώρα για «τ’ Αι Γιαννιού του παναγύρ’». Στη γιορτή της εκκλησιάς της γειτονιάς των ανθρώπων της αγοράς.

Στη μοναδική Αιβαλιώτικη εκκλησιά με καμπαναριό που χε ρολόι… Αυτό το ρολόι έσωσε το καμπαναριό, σαν η εκκλησιά «τούρκεψε» μετά το 1922. Κουτσουρεύτηκε βέβαια για να μην είναι πιο αψηλό από το μιναρέ που χτίστηκε δίπλα, αλλά κάτι απέμεινε. «Σαατλί τζαμί» βαφτίστηκε χάρη σε ετούτο το ρολόι το τζαμί. Που πάει να πει «το τζαμί με το ρολόϊ».

Ο Αι Γιάννης «στο τσαρσί» είναι η δεύτερη πιο παλιά Αιβαλιώτικη εκκλησιά μετά τον Ταξιάρχη. Ήταν πάντα η εκκλησιά της Αγοράς, ο Αι Γιάννης της αγοράς. Και το παζάρι που στηνόταν κάθε Κυριακή μόλις σχολούσε η εκκλησιά, εκεί μπροστά στηνόταν για τούτο κι ήταν «τ΄ Αι Γιαννιού του παζάρι».

Ο Αι Γιάννης δεσπόζει στο κέντρο της Αιβαλιώτικιας αγοράς

Ο Δημητρός Ψαρρός λέει πως το αρχικό κτίσμα ήταν των αρχών του 17ου αιώνα. «Πρέπει να ήταν κάποιο ταπεινό μονόχωρο παρεκκλήσι. Βρισκόταν λίγο πιο πέρα από τα χαμηλότερα σπίτια του τότε οικισμού στην πλαγιά του λόφου με τις αγριοκυδωνιές, στον επίπεδο χώρο που αργότερα έγινε το κέντρο της πολιτείας. Ο χώρος αυτός εκτεινόταν ανοιχτός μέχρι την παραλία, που βρισκόταν τότε κάπου εκατό μέτρα ανατολικότερα από τη σημερινή, η οποία δημιουργήθηκε από προσχώσεις των χειμάρρων και από μπαζώματα μετά την καταστροφή του 1821. Εδώ βρισκόταν η σκάλα για τα πλεούμενα των θαλασσινών, κι από δω άρχιζε ο δρόμος των λαθρεμπόρων για το εσωτερικό της Ανατολής, που ακολουθούσε την κοίτη του ‘ποταμού’». Ετούτη το λοιπόν η μεγάλη αλάνα χρησιμοποιούτανε πάντα για τα αλισβερίσια των Αιβαλιωτών. Κάπως έτσι φτιαχτήκαν εδώ και τα μαγαζιά τους. Κάποιοι φτιάξαν και τα σπίτια τους. Ή κατοίκησαν στο πάνω πάτωμα των ισόγειων που ‘τανε μαγαζιά. Να ναι κοντά μην τύχει τίποτα… Τι να τύχαινε;

Πάντα όμως τα σπίτια ήταν λιγότερα από τα μαγαζιά. Για ετούτο κι η ενορία ήταν μικρή κι έβγαζε λιγότερους αντιπροσώπους στη δημογεροντία. Λίγους αναλογικά με τους παράδες που γεννούσαν οι κάτοικοι της.

Η ενορία του Αγίου Ιωάννη αν και δεύτερη παλιότερη εκκλησιά της πόλης μετά τον Ταξιάρχη, δημιουργήθηκε κάπου στα μέσα του 17ου αιώνα, λίγο μετά την ενορία του Αγίου Δημητρίου, η οποία αναφέρεται ως δεύτερη σε αρχαιότητα.

Γύρω στα 1750 χάρη στους παράδες που μαζευτήκαν στη γειτονιά  η παλιά εκκλησιά γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε σε ρυθμό λεσβιακής βασιλικής, σαν την εκκλησιά των Ταξιαρχών που ‘ναι του 1753.

Ετούτος ο ναός κάηκε στο «τζουλούσι» του 1821, μα επισκευάστηκε σαν επέστρεψαν οι Αιβαλιώτες 10 χρόνια κοντά μετά. Στην εκκλησιά, στις πολιτικές έριδες της δεκαετίας του 1850 είχε την έδρα της και μαζευόταν η «φατρία των Σαλταίων», η «πάνω φατρία» ή «φατρία των πλούσιων»  με επικεφαλής το Χατζημαλή Σαλτέλλη. Κι ήρθε ο σεισμός του 1867. Η εκκλησιά έπαθε μεγάλες ζημιές. Λεφτά όμως πια υπήρχαν και μάλιστα πολλά Έτσι ο Αι Γιάννης φτιάχτηκε σε νεοκλασικό ρυθμό, με βαριά διακόσμηση στο εσωτερικό του κι εικονογράφηση του μεγάλου αγιογράφου Αγραφιώτη.

Από την πέτρα από το γειτονικό νταμάρι στήθηκε και το γοτθικό καμπαναριό «Τ’ Ανδρόν(ι)κου του ρουλόγ’» το λέγαν δωρεά κάποιου άγνωστου Ανδρόνικου.

 

Φωτογραφία της δεκαετίες του 1930. Δεξιά σε πρώτο πλάνο ο Αι Γιώργης. Στο κέντρο μπροστά στη θάλασσα ο Αι Γιάννης της Αγοράς. Με το καμπαναριό πριν το κουτσουρέψουν. Αριστερά φαίνονται τα ερείπια της Μητροπολιτικής εκκλησιάς της Παναγίας.

Και στις 29 Αυγούστου, κάθε 29 Αυγούστου το καλοκαιρινό πανηγύρι. Αποβραδίς εσπερινός, λειτουργία το πρωί με κόλλυβα των εμπόρων και των σιναφιών της αγοράς και στην άκρη ένας δίσκος «τ’ Αγιού» του πολιούχου και προστάτη Αϊ Γιώργη του Χιοπολίτη που μαρτύρησε κάπου εδώ μπροστά στα μαγαζιά…

Και σαν σχολούσε η εκκλησιά στην αυλή μεγάλοι δίσκοι με καρπούζια για όλους. Μπερεκέτια Αιβαλιώτικα την εποχή της άνθησης της πολιτείας.

Και το βράδυ «φανάρια». Κλειστοί κύλινδροι ή σφαίρες που αφήνονταν στον ουρανό της Πολιτείας, να τον φωτίσουν. Και τρώγαν «ντοντουρμάδες» και καρπούζια ξανά που όπως και το πρωί δε τα κόβαν στο «κεφάλι» γιατί ήταν η μέρα της «αποτομής της τιμίας κεφαλής του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή». Και κάτω στους Αγγελή το γιαλό, στα «Ηνωμένα καφενεία» οι μερακλήδες πίναν και ρακιά.

 

Τι ψάχνει πάλι αλαφροΐσκιωτε θα ρωτήσει κανείς. Τίποτα δεν ψάχνω. Περπατώ στους δρόμους και τραγουδάω χαμηλόφωνα σκοπούς της Ανατολής.

Και του χρόνου…

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ
Tο stonisi.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Τέσσερα «κομμάτια» ενός πρόσφυγα Αγιου

Του Αγίου Γεωργίου του Χιοπολίτη, πολιούχου Αγίου του ρημαγμένου Αϊβαλιού
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η «άγνωστη» συνεισφορά της Λέσβου στην Εθνική Αντίσταση

Οι Φίλοι Ιστορικής Μνήμης και Πολιτιστικής Δημιουργίας Δημήτρης Μπουρνούς και Γιώργος Γαλέτσας στο ρ/σ του «Ν» με την ευκαιρία της φετινής 80ης επετείου από την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου στις 25 Νοεμβρίου 1942
ΑΝΘΗ ΠΑΖΙΑΝΟΥ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ο αγωνιστής του Πολυτεχνείου, Μήτσος Μπουρνούς μίλησε στους μαθητές

Δεν μιλά σχεδόν ποτέ για την εξέγερση του 1973 και την αντιδικτατορική του δράση, αλλά τα εξιστόρησε στο σχολείο της Λουτρόπολης Θερμής
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Το ιστορικό της προτομής του Μιχάλη Μυρογιάννη

Από τους Φίλους Ιστορικής Μνήμης και Πολιτιστικής Δημιουργίας
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Οι δικοί μας πρωταγωνιστές στην εξέγερση του Πολυτεχνείου

30 μέτρα από την πύλη, φοιτητές τότε, Απόστολος Κομνηνάκας και Γιάννης Παυλής μιλούν στο «Ν» για κείνες τις ημέρες
ΑΝΘΗ ΠΑΖΙΑΝΟΥ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Οι ξεχασμένοι νεκροί του Νοέμβρη

Ιάκωβος Κουμής και Σταματίνα Κανελλοπούλου. Θύματα της βίας των ΜΑΤ της Νέας Δημοκρατίας, στις 16 Νοεμβρίου του 1980
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η ΛΕΣΒΙΑΚΗ ΦΑΛΑΓΓΑ από το βιβλίο της Κωνσταντίνας Βάκκα‑Κυριαζή

Οι Φίλοι Ιστορικής Μνήμης και Πολιτιστικής Δημιουργίας, υπενθυμίζουν την Ιστορία της Λεσβιακής Φάλαγγας
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η Μυτιλήνη το Νοέμβριο του 1912 και ο άγνωστος ήρωας της

Τα γεγονότα της απελευθέρωσης μέσα από μια επιστολή του απελευθερωτή, πρώτου πολιτικού και στρατιωτικού Διοικητή Λέσβου Κωνσταντίνου Μελά στην πεθερά του
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η περιπέτεια του πορτόφυλλου του Γενί τζαμιού της Μυτιλήνης

Από το Γενί τζαμί με τα σκουπίδια στο εργαστήριο συντήρησης της αρχαιολογικής υπηρεσίας, μισός αιώνας δρόμος
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Νο 26570. Ο εφιάλτης του κρατουμένου στα τούρκικα τάγματα εργασίας

Ο Σμυρνιός κρατούμενος «26570», η προσφύγισσα στη Σκαλα Συκαμνιάς δασκάλα σύζυγος του, και η μυθιστορηματική τους συνάντηση με την παρέμβαση του Μυτιληνιού φαρμακοποιού Φ. Κουτζουκίδη
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Τι κάνατε στον πόλεμο «μουρέλια μ’;»

Το 22ο Σύνταγμα των Μυτιληνιών το 1940, στα βουνά της Αλβανίας
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Πολεμικές ανταποκρίσεις 1940‑1941

Σατυρικές επιστολές Αγιασωτών από το μέτωπο του πολέμου στην Ήπειρο, που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Τρίβολος»