Μπλε ρούχα, αυτοκόλλητα με μηνύματα αλληλεγγύης και μια μεγάλη καρδιά γεμάτη πολύχρωμες ευχές έδωσαν διαφορετικό χρώμα στην καθημερινότητα του 5ου Γενικού Λυκείου Μυτιλήνης «Βενιαμίν ο Λέσβιος», την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026. Μαθητές, μαθήτριες και εκπαιδευτικοί συμμετείχαν σε μια κοινή δράση κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, με κεντρικό μήνυμα ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να αισθάνεται μόνο του.

Αφορμή αποτέλεσε η Διεθνής Ημέρα της UNESCO κατά της βίας και του εκφοβισμού στο σχολείο, συμπεριλαμβανομένου του διαδικτυακού εκφοβισμού, η οποία τιμάται την πρώτη Πέμπτη κάθε Νοεμβρίου. Το φετινό της μήνυμα εστιάζει στην ασφάλεια και την ευημερία κάθε μαθητή, με προτροπή για μετάβαση «από την υπόσχεση στην πράξη».

Στο 5ο ΓΕΛ, αυτή η προτροπή αποτυπώθηκε σε μια συμμετοχική πρωτοβουλία που έφερε στο προσκήνιο τον σεβασμό, την αποδοχή και την ευθύνη απέναντι στον διπλανό.

Το μπλε έγινε μήνυμα αλληλεγγύης

Μαθητές και εκπαιδευτικοί φόρεσαν μπλε ρούχα και τα στρογγυλά αυτοκόλλητα που είχαν ετοιμαστεί για τη δράση. Με λευκά γράμματα σε μπλε φόντο, δύο φράσεις ξεχώρισαν στους διαδρόμους και στην είσοδο του σχολείου: «Εδώ όλοι είμαστε ασφαλείς» και «Όχι θεατής, σύμμαχος».

Η επιλογή του χρώματος, όπως εξηγεί το σχολείο, ήταν εμπνευσμένη από το Blue Shirt Day. Στόχος ήταν να δοθεί μια ορατή υπενθύμιση συμπαράστασης σε όποιο παιδί βιώνει φόβο, αποκλεισμό ή προσβλητική συμπεριφορά, είτε μέσα στη σχολική αίθουσα και στο προαύλιο είτε στην οθόνη του κινητού του.

Το αυτοκόλλητο λειτουργούσε ως μια μικρή δήλωση στάσης: ότι αυτός που το φορά είναι πρόθυμος να ακούσει, να στηρίξει και να μη μείνει αδιάφορος μπροστά σε ένα περιστατικό.

Ένας τοίχος γεμάτος φωνές κατά της βίας

Στον διάδρομο του πρώτου ορόφου, ο «Τοίχος του Σεβασμού» έγινε το επίκεντρο της δράσης. Μέσα στο περίγραμμα μιας μεγάλης καρδιάς συγκεντρώθηκαν πολύχρωμα χαρτάκια με ευχές και σκέψεις μαθητών και εκπαιδευτικών για ένα σχολείο χωρίς βία.

«Όλοι αξίζουν σεβασμό!», «Όχι στη βία, ναι στην πολυφωνία», «Expect respect» και «Όχι στην ενδοσχολική βία» ήταν μερικά από τα μηνύματα που γράφτηκαν με το χέρι. Ανάμεσά τους υπήρξε και αναφορά στη βία στα γήπεδα, διευρύνοντας το μήνυμα πέρα από τα όρια της σχολικής ζωής.

Οι σύντομες αυτές φράσεις συνέθεσαν μια συλλογική έκφραση της ανάγκης για ασφάλεια και αποδοχή. Η φωτογραφική αποτύπωση της δράσης έγινε με μέριμνα για την ιδιωτικότητα, χωρίς αναγνωρίσιμα πρόσωπα και με ανωνυμοποίηση μικρών χειρόγραφων στοιχείων.

Από τη σιωπή στη στήριξη

Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στη λέξη «σύμμαχος». Μέσα από τη δράση, το σχολείο θέλησε να αναδείξει τη σημασία της στάσης όσων βρίσκονται μπροστά σε συμπεριφορές εκφοβισμού: μια ερώτηση ενδιαφέροντος, μια θέση δίπλα σε κάποιον στο διάλειμμα ή η αναζήτηση βοήθειας από έναν εκπαιδευτικό μπορούν να αποτελέσουν έμπρακτες κινήσεις στήριξης.

Όπως επισημαίνεται στο μήνυμα της σχολικής κοινότητας, τα αυτοκόλλητα και η καρδιά δεν αρκούν από μόνα τους για να αντιμετωπιστεί ένα δύσκολο περιστατικό. Μπορούν, όμως, να ανοίξουν τη συζήτηση και να δώσουν στα παιδιά το θάρρος να μιλήσουν.

Γι’ αυτό και η πρωτοβουλία συνοδεύτηκε από την προτροπή προς τους μαθητές και τις μαθήτριες να απευθύνονται στον υπεύθυνο ή στην υπεύθυνη του τμήματός τους, σε εκπαιδευτικό που εμπιστεύονται ή στη Διεύθυνση του σχολείου, όταν κάτι τους στενοχωρεί ή τους προκαλεί ανασφάλεια.

Η καρδιά στον πρώτο όροφο θα παραμείνει ως υπενθύμιση αυτής της κοινής δέσμευσης. Με τη φράση του σχολείου να κρατά το ουσιαστικό μήνυμα της ημέρας.«Το μπλε μπορεί να βγει από τα ρούχα· ο σεβασμός, όχι».