Σε κλίμα συγκίνησης τελέστηκε το μεσημέρι της Πέμπτης 29 Οκτωβρίου, στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών στο Καγιάνι, η κηδεία του Γιώργου Ζέρβα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μακρά διαδρομή κοινωνικής προσφοράς, πολιτικών αγώνων και αλληλεγγύης.

Στο τελευταίο αντίο βρέθηκαν τα παιδιά και τα εγγόνια του, συγχωριανοί, φίλοι και παλιοί σύντροφοί του από την Αριστερά, καθώς και άνθρωποι που τον γνώρισαν μέσα από τη δράση του στη «Συνύπαρξη και Επικοινωνία στο Αιγαίο».

Στεφάνι στη μνήμη του, με την αφιέρωση «Στον αγωνιστή της Αριστεράς», απέστειλε ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, Αλέξης Τσίπρας. Στεφάνια κατέθεσαν επίσης η «Συνύπαρξη και Επικοινωνία στο Αιγαίο», η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη Λέσβου και η Νέα Αριστερά.

Μεταξύ όσων παρέστησαν στην εξόδιο ακολουθία ήταν η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Εριφύλη Χιωτέλλη, ο πρόεδρος του Δικτύου Δήμων και Κοινοτήτων Βασίλης Μαμώλης, ο περιφερειακός σύμβουλος Κώστας Αστυρακάκης, η Βάσω Χοχλάκα, καθώς και μέλη της «Συνύπαρξης» και εκπρόσωποι της τοπικής Αριστεράς και ο συντονιστής ΦΟΣΔΑ βορείου Αιγαίου Γιώργο Αλεξίου.

Μια ζωή γεμάτη αγώνες και προσφορά

Τον επικήδειο εκφώνησε η Μάρω Φραγγεδάκη, η οποία μίλησε με θερμά λόγια για την προσωπικότητα και τη διαδρομή του Γιώργου Ζέρβα, περιγράφοντας έναν καλό άνθρωπο που σε όλη του τη ζωή έβαζε την προσφορά στον συνάνθρωπο πάνω από τον εαυτό του.

Η αγωνιστική του πορεία ξεκίνησε από τα παιδικά του χρόνια. Όπως αναφέρθηκε στον επικήδειο, σε ηλικία μόλις επτά ή οκτώ ετών, ως «αετόπουλο» της ΕΠΟΝ, μετέφερε σημειώματα και τρόφιμα σε αγωνιστές, συμμετέχοντας με τον δικό του τρόπο στους αγώνες της εποχής.

Το 1970 μετανάστευσε στην Ελβετία, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής για την οικογένειά του. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου συνέχισε τη ζωή του κοντά στους δικούς του ανθρώπους. Είδε τα παιδιά του να δημιουργούν τις δικές τους οικογένειες και απέκτησε εγγόνια.

Εργάστηκε ως τραυματιοφορέας στο Βοστάνειο Νοσοκομείο Μυτιλήνης, όπου, όπως θυμούνται όσοι τον γνώρισαν, ήταν πάντα πρόθυμος να βοηθήσει οποιονδήποτε είχε ανάγκη.

Πάντα στην πρώτη γραμμή της αλληλεγγύης

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην προσφορά του στους πρόσφυγες που έφταναν στη Λέσβο, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της προσφυγικής κρίσης. Παρά την προχωρημένη ηλικία του, ο Γιώργος Ζέρβας παρέμενε ακούραστος, γεμίζοντας το αυτοκίνητό του με ρούχα, τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, τα οποία μετέφερε και μοίραζε σε ανθρώπους που χρειάζονταν βοήθεια.

Η Μάρω Φραγγεδάκη τον περιέγραψε ως έναν άνθρωπο αλτρουιστή, αλληλέγγυο, αεικίνητο και ακούραστο, που διατηρούσε μέχρι το τέλος τη νεανική του αύρα και μια αφοπλιστική αισιοδοξία για το μέλλον.

Η προσφορά του είχε αναγνωριστεί και δημόσια. Πριν από περίπου δέκα χρόνια είχε τιμηθεί από τη Νομαρχιακή Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ για τη μακρόχρονη παρουσία του στους αγώνες της Αριστεράς και τη συμβολή του στην ενότητά της.

Παράλληλα, είχε ενεργή παρουσία στα κοινά του χωριού του, καθώς το 1986 οι συγχωριανοί του τον εξέλεξαν πρόεδρο του Καγιανίου, θέση στην οποία υπηρέτησε για τέσσερα χρόνια.

Ο Γιώργος Ζέρβας έφυγε από τη ζωή στα 89 του χρόνια, έχοντας διανύσει μια πορεία που συνδέθηκε με τους κοινωνικούς αγώνες, την Αριστερά και την έμπρακτη αλληλεγγύη.

Για όσους τον γνώρισαν, όμως, πάνω από τις πολιτικές του πεποιθήσεις και τη δημόσια δράση του, θα μείνει στη μνήμη τους ως ένας άνθρωπος καλοσυνάτος, δοτικός και πάντα πρόθυμος να σταθεί δίπλα σε όποιον είχε ανάγκη.