
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου. Μια γυναίκα στη Μυτιλήνη, άρρωστη με πνευμονία, μένει χωρίς ρεύμα στο σπίτι της. Ζει σε ανέχεια και τα 40 ευρώ που της ζητούν ως προκαταβολή για την επανασύνδεση δύσκολα βρίσκονται. Κι όμως, τα συγκεντρώνει. Πληρώνει την ίδια μέρα και περιμένει να ανάψει το φως. Η Παρασκευή περνά. Το σπίτι μένει σκοτεινό.
Το Σάββατο πια, η γυναίκα τηλεφωνεί στη ΔΕΗ. Επικοινωνεί και ο γιατρός της. Η ασθενής χρειάζεται το ρεύμα, καθώς εκτός από την πνευμονία αντιμετωπίζει και άλλα προβλήματα υγείας. Η απάντηση που παίρνουν, σύμφωνα με την καταγγελία, είναι πως για την επανασύνδεση χρειάζονται δύο εργάσιμες ημέρες.
Αυτό ρώτησε, με δυο λόγια, ο γιατρός. Αφού η επανασύνδεση θέλει δύο εργάσιμες, γιατί της έκοψαν το ρεύμα Παρασκευή, με ολόκληρο το Σαββατοκύριακο μπροστά; Όπως καταγγέλλεται, στο ερώτημά του δεν πήρε απάντηση.
Για τη διακοπή, η Παρασκευή βόλευε μια χαρά την ΔΕΗ. Για την επανασύνδεση, ακόμη κι αφού η γυναίκα πλήρωσε, άρχισε το μέτρημα των εργάσιμων. Κι όταν τηλεφώνησε ο ίδιος της ο γιατρός, το μόνο που είχε να του πει η εταιρεία ήταν πόσο κρατάει η διαδικασία. Τι ακριβώς μπορούσε να κάνει η ασθενής με αυτή την πληροφορία το Σάββατο το βράδυ;
Είναι απάνθρωπο να αφήνεις μια άρρωστη γυναίκα να βγάλει το Σαββατοκύριακο χωρίς ηλεκτρικό και να θεωρείς επαρκή απάντηση μια προθεσμία. Η ΔΕΗ οφείλει να φροντίσει άμεσα για την επανασύνδεση και να εξηγήσει δημόσια γιατί, όταν ο γιατρός έθεσε το πρόβλημα, η ασθενής έμεινε να περιμένει. Εκείνη έκανε μέσα σε λίγες ώρες αυτό που της ζητήθηκε, κι ας ήταν τα 40 ευρώ δυσεύρετα. Τώρα είναι η σειρά της ΔΕΗ να σηκώσει το τηλέφωνο και να της πει πότε ακριβώς θα ανάψει το φως.